وقتی که بی پناهم 

دوستم بدار 

وقتی که محتاج ترم  

خلاصه 

 نگذار وسط این کمدی انسانی دست و پا بزنم

اهورا خوابش برده 

یادش رفته مارا خلق کرده بود 

که در جنگ با بدی کمکش کنیم 

حالا ما را با این اهریمن  زشت و پررو تنها گذاشته

روز اول از تو بیزارم 

روز دوم هیچ حسی ندارم 

روز سوم دلم برایت تنگ می شود 

روز چهارم دوستت دارم  

روز پنجم آن قدر گریه می کنم که از حال می روم 

روز ششم به این فکر می کنم که آیا تو به من فکر می کنی 

روز هفتم می خواهم به تو زنگ بزنم اما جلو خودم را می گیرم

لحظه ها را پاس می دارم 

تنها لحظه ا را 

و تو را 

 که نیستی و می بینم 

و تو را 

 که تمامی آنی که می خواهم 

فریاد می زنم 

آخرین ترانه ام برای تو

عشق کودکانه ام برای تو

آه اولین و آخرین 

ای که تا ابد  

نقش بسته ای به خاطرم 

آخرین کلام عاشقانه ام به پای تو  

آه اگر دوباره بشنوم ندای تو 

مثل ان بهار  

که زخمه زد به تار و پود قلب من  

دست کوچک صدای تو 

که بشنوم که بشنوم که بشنوم 

که درد درد درد می کشم می کشم 

فدای تو

هواپیما اوج می گیرد  

و بمبها فرود می آیند 

دستها بالا می روند 

و باتوم ها فرود می آیند 

و زندگی راه خود را پیدا می کند

بعضی چیزها را نمی شود گفت... 

یعنی نباید گفت  

چون لوث می شود 

این شعر در باره ی همین است 

«همونی که نمی شه بگی»

از عشق که بنویسم 

صدای همه در می آید 

فکر می کنند همه چیز را می دانند 

اما من چیزی می دانم که... 

بگذریم 

 دلم لک زده برای صدای کلاغ ها 

که روی صنوبرها و بیدها می نشستند