X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 20 آبان‌ماه سال 1387

دوست

پشت دریاچه ی خشکیده ی تنهایی من

جنگل بی کسی است

بوته هایش پر خار

سقف آن بی روزن

شاخه هایش بسیار

می فشارند اما خنجری در دل من

بعد ان بیشه ی خواب

سبزه هایش همه خوب

هر کجا می نگری جای پای من و اوست

غنچه های لبخند

یادگار من و دوست